imtay.

Wii, ik heb vandaag eindelijk de sleutel(s) van mijn kot gekregen. Natuurlijk ben ik ook direct gaan kijken, zodat het uitzicht van mijn toekomstige rommelhoop terug goed in mijn geheugen zit. Ik heb ook maar ineens wat fotootjes genomen om te tonen hoe het er nu (leeg in feite) uitziet.
Als alles af is kom je maar eens een bezoekje brengen: kazernenstraat 21, kot 24.

Het is echt niet te geloven. De Rode Duivels (onze nationale treurnis) zijn aan’t winnen!!! Ze gaan dadelijk de rust in met een 2-0 voorsprong tegen Servië. Eindelijk staat er nog eens een jonge, frisse en zelfs goedspelende ploeg op het veld. ‘t Bewijs daarvan zijn de goal van Dembele en Mirallas. Maar laten we voor de zekerheid de volgende wedstrijd van de Rode Duivels afwachten, want ‘t zou ook best eens kunnen dat Servië gewoon slecht speelt. Of is meneer Ye terug in het land en ziet hij het nu grootser dan Lierse en andere FC De Kampioenens? We zullen het moeten afwachten, maar het ziet er toch naar uit dat de in rood-zwart-geel gekleede mannekes (feller kan je de kleuren van de Belgische vlag niet omwisselen eh) nog eens de armen de lucht in kunnen steken na 90 minuten.

edit: Na 90 minuten was de “verlossing” (om nog eens een katholiek woord te gebruikten) nabij. België won met 3-2.

Ik was zojuist nog wat aan’t surfen en las tot mijn grote verbazing dat ik iemands verjaardag gewoon compleet vergeten was: de compact disc! Het ronde dingetje mag vandaag 25 kaarsjes uitblazen. Eigenlijk dacht ik dat de cd al langer bestond, totdat ik eraan dacht dat er “in mijne jonge tijd” nog cassetjes bestonden. Ik herinner me nog dat ik ooit met mama in de cd-winkel (toen nog een hypermodern woord blijkbaar) stond (de huidige Extra Zone maar toen nog HVH-Megatore ofzoiets) voor het nieuwste Samson & Gert album. De winkeluitbater (leeft die nog?) vertelde ons toen dat die enkel op cd verkrijgbaar was. Ik was dus diep teleurgesteld vermits ik enkel een cassetespelertje had.
Pff, al die emoties komen terug naar boven ; Klik maar op de onderstaande link als je meer informatie wil over de geboorte van de compact disc.

http://core.tweakers.net/nieuws/48943/Hoera-de-cd-bestaat-25-jaar.html

Begin dit jaar zag het er nog heel slecht uit voor het stadsfestival bij uitstek: “marktrock” in Leuven. De toenmalige organisatie van het festival moest de boeken dichtdoen en dus leken er in 2007 geen rock-, pop en hip-hop-sterren naar Leuven af te zakken. Maar gelukkig nam een nieuwe organisatie de touwtjes in handen en kon Marktrock, in een ietwat afgeslankt kleedje weliswaar, blijven bestaan. De vele kleine podia in het centrum van de Stella- en kotmadamstad, moesten plaatsmaken voor “slechts” twee grote podia. Eentje op het Ladeuzeplein (het hoofdpodium) en de andere op de bekende Oude Markt. De affiche was in tegenstelling tot het aantal podia zeker niet afgezwakt. Het Ladeuzeplein kon uitpakken met namen als Kanye West, Snoop Dogg, Erykah Badu,…, terwijl er op de Oude Markt alleen Belgische groepen op het podium stonden zoals Milow, Sioen, Absynthe Minded, Mintzkov en Daan.
Rivka, Michaël, Bart, Cindy en ik trokken zondag naar Leuven. Op het programma:

Tripoli:

Tripoli was eigenlijk de minst goede groep van de dag. Elk nummer leek wel heel erg op het vorige en het volgende leek dan weer sprekend op datgene wat je net gehoord had. Daarbij snap ik ook niet goed wat die zangeres (ik ken haar naam niet, sorry) daar steeds met haar armen stond rond te zwieren. Eerst leek ze luchtgitaar te spelen om daarna weer weg lijken te vliegen. Was ze maar weg gevlogen want 40 minuten Tripoli was toch net iets te veel. Gelukkig maakte de volgende groep heel veel goed.

Mintzkov:

Mintzkov was dan weer de revelatie van de dag. De ietwat op dEUS-lijkende muziek viel zeker in de smaak. ‘k Ben zelfs van plan om hun laatste album te kopen (JA TE KOPEN!!! Cd’s bestaan blijkbaar nog ). Als je iTunes ofzo hebt moet je zeker eens de previews beluisteren van 360°. Mij lijkt het een heel goed album. Live speelden ze ook heel goed. Al sloeg de gitariste soms wel een beetje een De Schepper-figuur (mensen van het Atheneum weten wel wat ik bedoel).

Ex-Drummer Live:

Heeft er iemand de film, naar het gelijknamige boek van Herman Brusselmans, “Ex-Drummer” al gezien? Waarschijnlijk antwoord je nu “nee” want toen Gunther Lamoot, die de verschillende Ex-Drummer-bands aankondigde, diezelfde vraag aan het Leuvense publiek stelde, waren er slechts een tiental mensen die hun arm en bijbehorende hand de lucht in staken. De Ex-Drummer-bands brachten dus elk een aantal nummers die ook in de film voorkomen. Maar voor ik verder ga met te vertellen over wie die bands nu waren, even iets over Gunther Lamoot. Wie hem kent: Je weet wat je kan verwachten eh. Voor wie hem niet kent: Gunther Lamoot is zowat het grootste crapuul onder de stand-up-commedians. Naast zijn typetje “Veronique” bestaat zijn materiaal vooral uit het uitschelden van de mensheid in zijn bekende Gentse accent. Hij begon zijn stand-up met het overlopen van de sponsors van Marktrock. Eigenlijk kwam hij nooit verder dan: “Het nieuwsblad, die klote-gazet, dat is voor een bende klootzakken.” of “Telenet, ‘Heil (op zijn Duits) Telenet’, moet ge nooit nemen, want de neef van de baas van Telenet heeft op ‘t Vlaams Belang gestemd”. Eigenlijk is dat laatste wel wat ironisch als je weet dat hij op 0110 nog aan iedereen voor het podium verkondigde dat Filip de Winter een van zijn beste vrienden was. Verder schold Gunther het publiek en Leuven in het algemeen nog wat uit, pikte hij de petjes van de securitymensen en gooide die in het publiek, en zette hij de videocamera’s die het gebeuren filmden netjes achter de dennen. Gelukkig werd hij al vrij snel van het podium gespeeld (letterlijk: de muziekanten begonnen al te spelen toen Gunther nog maar halfweg zijn sponsorvoorstelling was). Ex-Drummer-Live bestond uit drie groepen (de ex-drummerband, een gewoon gestoorde band waarvan de zanger met microfoon en al ging stage-diven, en Tim Vanhamel samen met Flip Kowlier) die over het algemeen niet slecht waren maar ook de potten niet echt van ’t dak speelden. De volgende man zou het Marktrockpubliek pas echt uit de bol doen gaan.

Stijn:

Stijn deed het feestje pas echt beginnen. Zijn opzwepende elektronische muziek zette heel de Oude Markt in beweging. Hij zorgde er zelfs persoonlijk voor dat iedereen zijn zorgen deed verdwijnen. Hoe vraag je je af? Je moest al je zorgen in een virtueel (met de nadruk op virtueel!) steentje stoppen en dat weggooien. Het is echt wel een grappig zicht als je ongeveer 10 000 mensen (nu weet je ineens hoeveel mensen er op de Oude Markt stonden) met hun armen in de lucht met virtuele steentjes ziet zwaaien. Het bewijs vind je in het youtube filmpje hieronder

Van mijn part mocht Stijn nog wat langer op het podium staan, maar de volgende band was ook echt om naar uit te kijken!

Daan:

Je kent hem wel eh; die grote mens, die lijkt te slapen met zijn kostuum aan want je ziet hem in geen andere kleren, en met die typische grijns? Inderdaad, ook Daan Struyven was naar Leuven afgezakt. Moet ik eigenlijk nog zeggen hoe deze performance was? ‘t Was gewoon goed, zonder meer. De hoogtepunten zoals Mirror, Swedish Designer Drugs, Victory en Zie Ik De Lichtjes Aan De Schelde/Housewife wisselden elkaar af met een heel aantal (wat minder goede volgens mij) nummers van zijn laatste album. Maar wat die nummers dan ook misten maakte Daan en zijn schitterende band zeker goed in performance. Die mensen lijken gewoon geboren op een podium!

Discobar Galaxy:

‘k Ben niet zo’n van fan dj’s omdat ik die nogal snel associeer met technomuziek en van die toestanden. Maar in het rijtje van flut-dj’s, zoals er zovelen zijn, hoort Discobar Galaxy zeker niet thuis. Ze draaiden platen van allerlei genres zodat iedereen wel iets te horen kreeg waar zijn of haar oren van genoten. ‘k Ben er wel nog niet echt uit wat Adriaan Van den Hoof eigenlijk doet op dat podium. Hij stond daar wat rond te springen enz, maar ik heb hem in feite geen enkele plaat zien aanraken. Maar eigenlijk was dat niet erg, want dj Lars en nog iets en dj Bobby Ewing (ook wel bekend van de geweldige fuivenreeks Pleasure of Sound ) wisten wel wat ze deden. Ze kregen dan ook zonder moeite heel de Oude Markt zonder moeite mee in de Discobar Galaxy-sfeer.

Wat men vooraf of achteraf allemaal ook mag beweert hebben of nog mag beweren, marktrock stond er weer. Misschien wel in een afgeslankte versie, maar light is toch “in” of niet?