imtay.

Ik heb nog eens naar De Kampioenen gekeken vanavond, “and I bloody enjoyed it”, maar stond er in de tv-gids niet dat het vandaag een nieuwe (inderdaad GEEN herhaling) zou zijn? Wel, wel, ik leek die twee verhaallijnen precies toch al eens gezien te hebben?

Verhaallijn 1:
- Alles is rustig aan het begin van de aflevering.
- Er is een misverstand.
- Carmen strooit zout op de wonde.
- Het misverstand wordt groter.
- Het komt tot een confrontatie met alle personages.
- Het wordt duidelijk hoe de vork aan de steel zit.
- Boma maakt een vunzige opmerking en Xavier bestelt een dagschotel.

Verhaallijn 2:
- Fernand heeft geld geroken.
- Hij doet er alles aan om aan dat geld te raken.
- Hij verraad alles en iedereen.
- Bieke ruikt onraad.
- Ze zoekt uit wat er aan de hand is.
- Ze ontmaskert Fernand.
- “Man, man, man, wat een miserie!

Inderdaad, die laatste zin zegt het wel he, “wat een miserie”, maar toch zit je elke week weer voor teevee, te kijken wat er toch maar zou kunnen gebeuren. En elke week gebeurt er weer hetzelfde: niets!

Ligt dat wekelijks hopen op iets nieuws in de natuur van de mens ofzo? Ik denk van wel, sterker nog, ik wéét dat dat zo is! Elke dag kijk ik met volle aandacht naar het Journaal. De Oranje-Blauwe-mannekes moesten maar eens een doorbraak hebben in de regeringsvorming. Maar elke dag is er weer datzelfde nieuws: Joëlle, Bart of wie dan ook, wil niet meewerken.

Eigenlijk kan je de huidige regeringsvorming wel vergelijken met de Kampioenen eh:
Reynders en Somers proberen het hoofd erbij te houden en tot constructieve maatregelen te komen (Doortje en Pascalle). Milquet verwerpt alle maatregelen meteen en strooit nog wat zout in de wonde (Carmen). Maingain duikt af en toe eens op, maakt veel lawaai, maar doet voor de rest niet veel (Boma). Van Rompuy is vervolgens de redder als het echt moeilijk begint te worden (Pol). Leterme loopt erbij, doet een stommiteit (Marseillaises zingen en dergelijke) en verdwijnt weer (Markske) en ondertussen ronselt het Vlaams Belang zoveel mogelijk stemmen voor de volgende verkiezingen door alle problematieken eens extra in de verf te zetten (Fernand).
Maar nu is mijn vraag: Wanneer komt Bieke langs om alles op te lossen?

Ben je er nog niet uit welk besturingssysteem beter is, “Windows Vista” of “Mac OS X Leopard”? Kies zelf maar.

Windows Vista

Mac OS X Leopard

Het wordt ook alsmaar duidelijker dat Microsoft de mensen uit Cupertino wil nadoen. Zie de vergelijking:

Zoals je waarschijnlijk wel weet zit ik nu al een kleine maand in Gent, officieel om te studeren. Het werd dus hoogtijd dat ik eens de studentenbuurt rond het Sint-Pietersplein verliet en het echte centrum van Gent, die met Sint-Baafskathedraal en een hoop Japanse toeristen, in trok.
Via deze link krijg je het resultaat te zien van mijn toeristische tocht door historische centrum van Gent.

Goed dat Rivka me vanmiddag een smsje stuurde met de vraag welke bus we naar Tongeren zouden nemen om An Pierlé te gaan zien in de Velinx. Ik wist dat ik daar een kaartje voor had, maar ik wist natuurlijk niet wanneer dat was. Verrassing, verrassing, het was vandaag. Dat betekende wel dat ik de TMF-awards moest missen, wat jammer , maar wat voor in de plaats kwam was 9631,86 keer beter. An Pierlé was echt supergoed! Niet alleen haar stem, maar ook haar danspasjes (met zo’n hoge hakken is dat enorm moedig vermoed ik) waren subliem. En dan vergeten we natuurlijk ook haar band, White Velvet, die speelden zoals dat past bij zo’n zangeres.

Voila, meer valt er niet te zeggen. Misschien nog eventjes een woordje over het voorprogramma: Allan Muller…: “Jammer dat jij er bij was, want voor jou had ik niet willen betalen.” Niet dat hij ronduit slecht was hoor, dat zeker niet. Enkel een “beetje slecht” dan.

website: www.white-velvet.com

Eindelijk was het zo ver. Na 15 jaar omgeven te zijn door kleuters, leerlingen en nog wat oudere leerlingen, vond ik vanaf deze week alleen nog studenten rondom me. Klinkt goed eh: “student”.

Kotleven

In alle drukte tussen allerlei (wellicht naar bier) stinkende gasten zitten, een keuken delen die vol staat met afwas van 14 dagen en een bed dat invalt zodra je er iets oplegt… Nene, dat heb ik niet. Eigenlijk is het wel erg. Mijn kot hier is eigenlijk groter dan de living thuis (niet dat we daar zo’n grote living hebben, maar toch). Op een paar mankementjes na is er op de Kazernenstraat 21 niets aan te merken. Rustig zolderkamertje, eigen badkamer en keuken en toffe buren (niet dat ik die al gezien heb, maar ze hebben nog niet geklaagd over eventuele geluidsoverlast van radio of teevee, dus toffe buren). Wel een klein nadeeltje aan de grootte van mijn kot: krijg dat maar eens ingericht: Alles is hier nog wat leeg en in feite ook ongezellig. Maar daar zal in de loop der tijden (oude grammatica, iets waar ik normaal geen fan van ben) wel verandering in komen zeker. Ik ben al volop opzoek gegaan naar posters en dergelijke, maar ben nog niet echt iets tegengekomen.
Haja, voedsel! Ik doe boodschappen, ik kook, ik eet en ik overleef (wie had dat gedacht). Ik moet zelfs zeggen dat mijn spaghetti echt wel aan te raden is. Gelieven wel eerst te reserveren vooraleer je naar Gent stormt om te komen eten.
Van de andere kotgenoten heb ik nog niet veel gehoord. Vorige week was het kotfeestje, maar daar was maar tien man. Nja, als je in een gebouw zit van zo’n 70 koten, is dat weinig. Maar ik heb dus al een paar mensen hier leren kennen, mijn onderburen in feite. Nu alleen mijn twee buurmeisjes nog tegenkomen….

Oost-Vlaams, West-Vlaams, Antwerps, Brabants en ander niet-Limburgs

Het is toch echt wel te merken dat Limburg ver van Gent ligt. Het Limburgse accent lijkt hier nog altijd iets van het verre buitenland. Maar niets is minder waar! Limburg is going to rule in Ghent. Ik ken nu toch 5 Limburgers die op mijn faculteit zitten. Nuja, op zo’n 800 mensen is dat natuurlijk Pi-Nuts (daarover later meer, als ik het niet vergeet). Maarja, eigenlijk valt het nog wel mee. Meestal heeft niemand door dat ik van Limburg ben. Om eventjes de gemiddelde Oost-Vlaming te citeren: “Ma zijde gij van dè Limburg? Gij praat dan wel vree rap eh!”. Maar eens ze weten dat ik uit dè Limburg kom, komen de grappen spontaan opborrelen. Zelfs de stilste, humorloze persoon in België komt dan aandraven met een of andere hooooonddd. Nene, zo erg is het niet. Integendeel eigenlijk. De grapjes zijn er wel, maar dan lokken we ze zelf uit in feite door eerst de Antwerpenaren te beledigen. Nuja dat laatste mag ik ook niet meer, vermits mijn meter een pure Antwerpse is (maar daarover later meer, wederom, als ik het niet vergeet).
Nuja, je komt hier dus effecties wel in aanraking met allerlei dialecten. Zo zit in ons vriendengroepje (ja, dat is er al) iemand uit Lier, Gent, Tollenbeek, Turnhout, Roeselare en nog vele anderen. Allemaal wel toffe mensen, iedereen met zijn eigen karakteristieken en namen. ‘k Ben al blij dat het min of meer “normale” namen zijn, want ik heb het nu al moeilijk om al die namen te onthouden! ‘t Zijn er dan ook zoveel! Maarja, zolang ze mijn naam kennen, die zeker niet de moeilijkste of langste is, is communiceren niet echt moeilijk .

De lessen

Ja, daar moeten we het misschien ook nog wel eventjes over hebben. Ik weet het, je hebt zelf waarschijnlijk al wel les genoeg, of zegt gewoon: “I don’t care!”, maar in dat geval, scroll dan door naar het volgende hoofdstukje (of niet).
De lessen vallen wel goed mee. Het zijn nu nog vooral inleidingen zoals ‘wat is politiek?”, en “wat is sociologie” dus eigenlijk kan ik daar nog niet zoveel over vertellen. Misschien wel interessant: ik heb dus een verschrikkelijk saaie prof (Hans Verstraeten), een prof met een eeuwig vreemd glimlachje op zijn mond (John Lievens), een prof/dokter/decaan met een leren frakske (John Vincke), een prof die verduiveld sterk lijkt op Bart Dewever (het is dan ook zijn broer)(Bruno Dewever; ook te omschrijven als Herckens, remember, op speed) en last but not least: Carl Devos. Over die laatste is wel het een en’t ander te zeggen. Die man zou volgens mij met zijn ogen dicht Humo’s commedy cup kunnen winnen. En ik denk dat hij niet eens door heeft dat hij grappig is. Meneer Devos geeft dus politicologie en heeft als wijze van opening van het jaar, Herman van Rompuy uitgenodigd om een gastcollege te geven. En wat een timing! Lieve Herman, zoals Devos hem noemde, kwam net voor ons praten, net nadat hij aan de gehele perswereld te kennen had gegeven dat hij zijn “verkenningsopdracht” terug aan de koning ging geven. Gevolg: Auditorium E op de Blandijnberg zat niet alleen overvol met studenten, maar ook met journalisten, fotografen, cameramensen en Vlaams nationalisten die een “stille” betoging (vlaggen doorknippen is geen luide bezigheid, maar het boeh-geroep door de studenten wel). Misschien heb je het wel op het journaal gezien ofzo, maar het was daar dus echt een enorm mediacircus. Toen “lieve Herman” de spreekgestoelte betrad werd hij zodanig omringd door veel te dure cameralenzen en notitieboekjes dat je de arme man nog amper zag staan. Maar uiteindelijk heeft hij toch zijn lezingke mogen doen, en heeft hij erna ook weer wat meer media-aandacht gehad. Ik moet eerlijk zeggen: eigenlijk heeft ex-verkenner van Rompuy amper iets interessants gezegd. Maarja, dat hoort bij de politiek zeker: veel zeggen zonder iets concreet te zeggen.
Maar eventjes verder over Carl Devos: Die mens kan dus op zodanig enthousiaste manier iets saai uitleggen eh. Zo merkte hij bijvoorbeeld op dat “alle verhalen uit de wetstraat veel spannender, achterbakser en boosaardiger zijn dan in Familie en Thuis samen. U kijkt toch ook?!?!?”
Amai, als professor politicologie, hoofdredacteur van enkele tijdschriften en lid van x-aantal verenigingen moet je het toch maar durven he om Emiel Goelen te citeren! Maar als je Carl Devos toevallig ziet opduiken in Terzake of De Zevende Dag, verwacht je dan maar aan een eigenzinnige uitspraak.

Feestjes, drinken en politie

Haha, hier wordt het interessant se! Nene hoor, de titel klinkt schrikwekkender dan dat hij is!
Het is hier best wel grappig om te zien hoeveel arme dwazen er steeds voor de ingangen van de auditoria staan om flyers uit te delen. En ja, meestal zijn dat flyers van fuiven, gratis vaten of andere drankfestijnen. Het lijkt me dat als je naar al die feestjes moet gaan waar je een flyer voor krijgt, dat je gewoon nooit meer op je kot zit. Ik laat dat dus, misschien wijselijk, een beetje aan me voorbij gaan. Cantussen en andere Tien-Om-Te-Zien-zangfestijnen spreken me niet zo aan. Maar ‘t is niet dat ik dag in dag uit op kot zit hoor. Meestal heb ik hier wel bezoek van Rivka, Michaël, Stef of Matthias en anders gaan we eens weg eh met een groepje. Zo was er vanavond peter en meter avond, georganiseerd door Politeia (de studentenvereniging). Eerst hebben we wat kleutertuinspelletjes gespeeld op het Sint-Pietersplein zoals Schipper mag ik overvaren en 1,2,3, Politeia. Daarna werden we in kleinere groepjes verdeeld en moesten we opdrachten uitvoeren. Het ene deel van onze groep moest een Twisterspel in elkaar steken met dingen die ze konden vinden op straat enz (uiteindelijk hebben we dan ook Twister gespeeld, en auw, met 15 mensen Twister spelen, gelukkig hadden we een groot speeldveld gemaakt…). Het groepje waar ik in zat moest op een half uurtje tijd 15 verschillende bierviltjes verzamelen en van elke soort er 4 hebben. En ja, het is gelukt! Die opdracht leek zo totaal onmogelijk, maar uiteindelijk ging dat nog ongelooflijk vlot. Uiteindelijk hadden we zo’n 150 viltjes (ik moet wel toegeven dat er een volledig pak viltjes tussen zat ).
Daarna werd heel de groep terug herenigd en hebben we een “vree” koud spelletje gespeeld. Het was dus de bedoeling dat we een ketting van kleren van 450m maakten op het Sint-Pietersplein. En uiteindelijk is ook dat gelukt! Gelukkig waren we met velen, maar er lagen toch een pak meer kleren op de grond dan dat er om mensen zaten. De politie is ook langs geweest, maar die lagen strijk van het lachen. Ze zijn dan nog maar eens een tweede keer terug gekomen, maar dat was eerder om die vele meisjes (jongens zijn dus echt in de minderheid in pol&soc) in ondergoed op het Sint-Pietersplein te zien staan. Zo is politieman zijn natuurlijk wel leuk.
Toen uiteindelijk alle kleren terug om mensen zaten en de harde kasseien van het plein niet meer verwarmden keerden we terug naar het Artevelde cafe waar we onze peter of meter moesten zoeken. We kregen een beschrijving mee, maar het was helemaal niet evident om een meisje met “lang bruin haar, witte schoenen, een Antwerps accent en een eeuwige glimlach” terug te vinden in een overvol café, maar het is uiteindelijk wel gelukt. Mijn meter heet dus Sara en zit in de 2 bachelor communicatiewetenschappen. Het principe van peter of meter is wel “vree” handig in feite. Het komt er dus op neer dat die mensen je zowat wegwijs maken in je boeken, lessen, stratenplannen en in feestjes. Eigenlijk iemand waar je bij te rade kan gaan als je een probleem hebt. En ik denk wel dat ik geluk heb met Sara. Ondanks dat ze van Antwerpen is (sorry, een Antwerpen-steek moest er eventjes tussen) is ze echt wel sympathiek en zeker bereid om te helpen als het nodig is. Dus dat komt wel in orde.

Ik ga hier maar eens stilletjesaan afronden en mijn bedje inkruipen. Ik heb vandaag dan wel geen les gehad, en morgen ook maar anderhalf uurtje, maar ik ben toch stikop. De dagen lijken hier ook zo kort altijd! Je staat ’s morgens op en voor je het weet zit je nog om half 2 een blogje te typen. Maar goed, tot de volgende iedereen…

ps: ik ben nog niet teruggekomen op de Pi-Nuts. Dat is dus zowat het stamcafé van Pol&Soc. Dat is hier ook zo kei kortbij, maar ik ben er nog niet geraakt. Ik ben er eigenlijk gewoon nog niet binnen geraakt! Daar is altijd zooo veel volk! Maar ik denk dat de cocktailavonden daar vooral mee te maken hebben.

Als er iemand trouwens geïnteresseerd is om me eens een bezoekje te brengen, kom gerust af, maar laat vooraf iets weten, dan kan ik aan de spaghettisaus beginnen.
Enja, zodra ik wat foto’s heb van de nieuwe mensen hier, Gent in’t algemeen of andere dingen die met de UGent te maken hebben, ik zal ze zeker posten!