imtay.

Nog een dikke maand blok + examen te gaan, en ik ben het nu al ongelooflijk beu. Die theoretische dingen, waar je uiteindelijk vrijwel niets mee kan aanvangen, geven me steeds meer zin om die vele lettertjes, komma’s en punten, in het haardvuur te gooien. ‘t Is jammer, maar misschien een geluk, dat ik heb geen haardvuur heb!

Is dat alleen bij mij zo of is dat een algemene tendens in deze periode?

Jaja, het gaat snel eh. Twaalf dagen geleden nog de honderdste verjaardag, en vandaag al de duizendste. Kleine nuance: toen vierden we de honderdste blogpost en nu de duizendste bezoeker!!!

Hoewel dat laatste is relatief vermits er pas een teller op mijn blog staat sinds 20 september van dit jaar en mijn blog al bestaat sinds 7 juli 2006. Maar dat maakt het wel indrukwekkender eigenlijk.

Maar toch, opnieuw, gelukkige verjaardag blogje!

Enkele opmerkelijke cijfers:

- gemiddelde drukste tijd van de dag: 10 uur ’s morgens
- gemiddelde drukste dag: woensdag
- vaakst geconstateerde schermresolutie: 1024×768
- vaakst geconstateerde bestuurssysteem: windows xp (schandalig!)

Kom dus allemaal nog maar vaak terug, mijn tellertje heeft dat graag…

Nee, ik ben nog maar 18 (bijna 19, hint, hint), maar dit is wel mijn 100ste blogpost! Tel maar na…

Dus, gelukkige 100ste verjaardag blogje van me, en nog vele postjes gewenst.

Vermits jullie ongetwijfeld allemaal in de rij staan om donaties te geven post ik binnenkort wel mijn rekeningnummer . In de tussentijd kan je altijd een reactie posten hieronder.

Groetjes,
Tim

Ik was wat aan’t leren in mijn boek van politicologie, totdat ik de volgende titel tegen kwam:

“een poging tot (zinloze) “definiëring”

Wat een wanhoop spreekt er toch van die titel uit! Zou Carl Devos zijn eigen boek beu geworden zijn tijdens het schrijven?

Breek die titel nu eens in stukjes:

- een poging tot: ‘t is veel te moeilijk om een echte omschrijving te doen.
- zinloze: “Waarom doen we dit toch?”
- “definiëring”: de aanhalingstekens doen het hem wel eh.

Achja, nog maar een honderdtal pagina’s te gaan…, JOY!!!

Weer een week pol&soccen! Nja, zo begin december begint dat allemaal wel wat tegen te steken. En misschien ben ik de enige die er zo over denkt, maar de week inzetten met statistiek: geen goed idee! Hoewel, gisteren viel dat wel goed mee in feite.

Begin deze maand zat ik aan de teevee gekluisterd toen de “lieve goede Sint” op het balkon van ‘t Antwerpse stadhuis zei: “er waren dit jaar geen stoute kinderen!” Eigenlijk wat het een teleurstelling! Elk jaar opnieuw probeer ik de enige naam te zijn “on the dark side of the big book” en steeds lukt het me niet! Wat doe ik toch verkeerd? (misschien heeft iemand ideetjes wat ik zoal kan uitsteken tegen volgend jaar…).

Maar goed, ookal was ik blijkbaar niet stout genoeg dit jaar, telkens ik de Sint zie kruip ik toch altijd een beetje weg! Nja, gisteren, tussen de significantietoetsen en betrouwbaarheidsintervallen door kwam de grote, rode langharige baard-baas, ookwel Leendert genoemd, de aula binnen! En vermits er nogal weinig plaats is in zo’n auditorium was wegduiken geen optie. Het enige wat ik kon doen was braafjes, en met knikkende knieën, zitten kijken hoe enkele mede-eerste-bachelorkes naar voren mochten (moesten) gaan en een opdrachtje doen? Maar waarom zouden ze mij eruit pikken? Die gasten van de presidium kennen me niet. En echt opvallen tussen 900 mensen zal ik ook wel niet doen (zeker niet tussen al die diknekkerige Antwerpenaren en onverstaanbare West-Vlamingen). Totdat iedereen in de aula recht moest gaan staan. Vervolgens mochten de Oost-Vlamingen terug gaan zitten. Daarna de West-Vlamingen, Antwerpenaren, Brabanders, en ja, zelfs de Walen en de buitenlanders. Wie bleef er dan nog over? Ja, inderdaad, die 6 Limbugers die zo slim waren geweest om hun tijd niet gaan te verdoen in Leuven, maar hoogstaand onderwijs wilden genieten in Gent. Vervolgens mocht iemand van het presidium er 3 slachtoffertjes gaan uitpikken. Even een statistisch uitstapje: We waren met 6. Er werden 3 slachtoffers gevraagd. Dat is dus een kans van 3 op 6, ofwel 50%. En vermits ik altijd zo enorm geluk heb met zo’n dingen stond ik als eerste voor een vol auditorium 1 in de Ledeganckstraat. De opdracht: “hier is een tekst, je hoort de muziek, Zing (of praat. In ‘t Limburgs maakt dat toch niet zoveel uit)”. Binnen een paar seconden stonden Wouters, Gordana en ik een schitterend Sinterklaasliedje van een zekere Johnny Turbo (ofzoiets) te zingen. And I bloody enjoyed it!

Eigenlijk is het nog wel grappig als je er bij nadenkt. Een paar dagen ervoor was ik naar een optreden geweest van Faits d’ Anvers en Fixkes, waar zo’n 200 man was. Ik stond daar dus wel voor 900 man eh! Beat that Stabroekse-dwergjes! Nuja, ik moet eerlijk toegeven dat ik niet echt luidkeels heb meegezongen (gelukkig voor de aanwezigen) en ‘k heb vooral naar de tekst gekeken en niet naar de aula. Maarja, je moet het maar meegemaakt hebben eh .

Maar de ster van de avond was ongetwijfeld John Lievens, professor statistiek. Hij mocht samen met Tom (van CSO) een “jumpken” placeren. Het trok op niks! maar ons Limburgs gezang ongetwijfeld ook niet. Dus: respect John en Tom!

Naar verluid zou de lieve Sint na ons, ook nog een lagere school gaan bezoeken zijn. Arme kindjes: nog zo jong, en al blootgesteld worden aan het geweld van het Politeia presidium!

ps: goeie nicnacjes trouwens!

nog een filmpje:
- liftende Sint

Na 174 dagen zoeken naar “goed bestuur” moeten we vaststellen: er is nog altijd geen bestuur!

Hoe moet het nu verder? Gaat Oranje-Blauw verder zonder cdH of moeten de liberalen (met Verhofstadt of Reynders) het land gaan redden? Trouwens: is het land nog te redden?
Op de vrtnieuws.net zag ik onderstaande poll (die ik even in een grafiekje gezet heb):

‘t Is jammer dat door het gekakel over een staatshervorming er volgens de publieke opinie geen federale staat meer moet zijn om te hervormen…