Ingedeeld onder: blog
Ik heb hem toch een keer of vijf moeten lezen om de notie ervan te begrijpen.
“Deze basisveronderstelling maakt het mogelijk en zelfs makkelijk om de videoclip als ultiem voorbeeld te zien commodificatie, incorporatie van authenticiteit en verzet, van tekstuele en psychologische schizofrenie en van het postmoderne verdwijnen van realiteit”
Sofie Van Bauwel
Vermits ik nu toch ‘de videoclip’ aan het bestuderen ben, en de relatie tussen muziek en het visuele, twee videoclips:
‘Video Killed The Radio Star’ – The Bugles
De eerste, vrij toepasselijke, videoclip die vertoond werd op MTV.
‘Smack My Bitch Up’ – The Prodigy
Spelen met de gebruikelijke male gaze.
Ingedeeld onder: blog
Een typische avond televisie kijken:
having read two plays, three newspapers, three of four magazines, on the same day as one has been to a variety show and a lecture and a football match. And yet in another way it has not been like that at all, for though the items may be various, the television experience had in some important ways unified them all.
Raymond Williams
Ingedeeld onder: foto
Enkele nieuwe foto’s (voor groter: zie imtay.photos op flickr):




Ingedeeld onder: blog

't is niet de kwantiteit, maar de kwaliteit dat telt
Het is een trieste dag. Einde van de les, begin van de blok. Nog twee weken en zes dagen voordat we het eerste examen tegemoet gaan. Eén van de drie. Jawel, mààr drie. Maar laat dat gebrek aan kwantiteit je niet beetnemen. ‘t Is de kwaliteit die telt. En laat wijsbegeerte, audiovisuele media en communicatiemanagement nu niet de makkelijkste vakken ter wereld zijn. Maar zien we het zitten? Jawel! Voorlopig toch nog. Vraag het me binnen een week of twee nog maar eens.
Eigenlijk heb ik al een examen achter de rug. Nuja, een werkcollege eigenlijk. Concreet betekent dat, dat je een thema kiest, een onderwerp zoekt, een literatuurstudie doet en daar vijf zinnige pagina’s over probeert te schrijven. Opnieuw, kwantitatief lijkt dat niet veel, maar ‘t is de kwaliteit waarop je afgerekend wordt. Maar zoals gezegd, dat deel is al achter de rug, en de reacties van mijn individuele begeleider klonken best geruststellend. Aan het begin van de zomervakantie, wanneer ik het eindresultaat van al dat proffen-verbeterwerk weet zal ik de paper hier posten. Voorlopig moet je het doen met de abstract:
‘digitale archieven: een literatuurstudie naar de problemen binnen het domein van digitalisering en digitale archivering’
Met de ontwikkeling van allerlei ICT-toepassingen is onze leefwereld de laatste decennia geëvolueerd naar een informatiemaatschappij, waarin digitale documenten een steeds prominentere plaats innemen. Deze born digital documents hebben tal van voordelen ten opzichte van hun analoge tegenhangers, vooral wat betreft de archivering en ontsluiting ervan. Om die reden zijn er de laatste jaren tal van projecten opgestart met als doel oude, en vaak waardevolle, analoge documenten te digitaliseren.
Toch is het gebruik, de archivering en de ontsluiting van digitale documenten, maar ook de digitalisering van analoge informatie, niet een eenzijdig positief verhaal. Door middel van een literatuurstudie beschrijven we enkele van de vele problemen waar digitale archieven mee geconfronteerd worden. Zo gaan we de invloed na van de steeds snellere opeenvolging van technologische evoluties op digitale archieven, maar worden ook de problemen rond metadatastandaarden, authenticiteit en intellectuele eigendomsrechten aangehaald. Om onze literatuurstudie verder aan te vullen bespreken we ook twee concrete projecten die de problematiek rond digitale archivering illustreren, namelijk het BBC Domesday Projec en het Google Book Search Project.
Uit deze literatuurstudie blijkt dat digitale archieven, en de digitalisering van analoge documenten, tal van voordelen hebben. Zo blijkt ondermeer de ontsluiting van informatie sterk vereenvoudigd te worden door gebruik te maken van digitale documenten. Toch moet men er zich bewust van zijn dat digitale archivering en de digitalisering van analoge documenten een moeilijke opdracht is, waarbij tal van hindernissen overwonnen moeten worden. Zoniet wordt men onvermijdelijk geconfronteerd met ondermeer informatie- en authenticiteitsverlies, wat digitale archieven uiteraard ten alle tijde moeten trachten te vermijden.
Het zal hier de komende tijd waarschijnlijk wel iets stiller worden. Er gebeurt immers niet veel als je achter je boeken zit. Maar vooraleer iedereen zich overgeeft aan (of overgeeft van) zijn studeerwerk, wil ik iedereen heel veel succes wensen! Binnen een dikke maand ben je er vanaf, en kan je genieten van een lange, welverdiende vakantie!
Groetjes,
Tim
Ingedeeld onder: blog
Je ziet ze nu al rondlopen. De stresskippen. Studenten die de komende examens niet zien zitten. Terecht of niet terecht, dat moet je zelf maar uitmaken. In ieder geval: het ‘F* my life-gevoel’ verspreidt zich tegenwoordig als de mexicaanse griep!
Kan je het allemaal even niet meer aan, of zoek je troost in de miserie van een ander: surf dan eens naar FMyLife.com. Je zal je snel beter voelen! Want FML is een hilarisch blog/twitter/website-ding. Mensen posten er hun dagelijkse miserie, gaande van overreden worden, een onverschillige moeder of een overspelig lief. Geen leuke dingen dus, maar ontegensprekelijk hilarisch. Zeg nu zelf, wat is er leuker dan lachen met de miserie van een ander? Daarbuiten werkt FML erg therapeutisch. Je zal snel merken dat je ‘FML’-gevoel niets is in vergelijking met de problemen van anderen. Om een voorsmaakje te geven:
Today, I received my passport in the mail. They got my birthdate wrong. Then I picked up my birth certificate that I had sent in with the application. Turns out my parents have been celebrating my birthday on the wrong day for 16 years. FML
Today, my boyfriend told me he couldn’t hang out with me because he felt really sick. I went to his house anyway to surprise him with homemade soup. I walk in to his room only to find him hooking up with my sister. She can’t drive, our mom drove her there. FML
Today, my mom : “You and your dad like all the same foods right? Try this for me”, she then proceeds to give me a strawberry flavored jelly. I say that it tastes good and ask what she gave me. “It’s my new nipple cream, I want to surprise your dad tonight.” FML
Today, I was having sex with my boyfriend. When he was about to orgasm, he screamed “Yes Brittany!” at the top of his lungs. My name’s not Brittany. That’s his sister. FML
Je ziet, het kan allemaal veel erger dan wat examenstress.
Ingedeeld onder: blog
Nog maar twee maanden, en dan is het 13 juli. Een dag zoals een ander voor de meesten, maar niet voor mij. Want op 13 juli vertrek ik op reis. Niet ver, maar toch overzees: ‘London Baby!’
’s Morgensvroeg zullen Evelien, Rivka, Michaël en ik naar Saint-Pancras sporen, inhuizen in het St-Pancras Youth Hostel, om vervolgens vier dagen lang rond te dolen door London. Hoewel, het is niet de bedoeling dat we zomaar wat rondslenteren. We willen er wat zien natuurlijk! De Big Ben en de Tower Bridge staan alvast op ons lijstje, maar misschien kunnen jullie ons op weg helpen naar de hipste, leukste, coolste,… (eventueel ook lelijkste) plaatsen in de hoofdstad van hét Koninkrijk. Culinaire of uitgaanstips zijn natuurlijk ook meer dan welkom!
Nog maar twee maanden slapen en we kunnen genieten van een welverdiende vakantie. Zonder zorgen, want tegen dan zijn de examens al lang voorbij en weten we zelfs al hoe we het ervan af hebben gebracht. Redenen genoeg om van London, het ongetwijfeld mooie weer, en elkaars gezelschap te genieten!
Ingedeeld onder: blog
Als je me de komende tijd op straat tegenkomt, van ver vriendelijk goeiedag roept, en ik je compleet negeer komt dat (misschien) door mijn nieuwe oortjes. Niet die ‘door god op de zesde dag geschapen’-exemplaren, maar die van Sony.

Mijn vorige earphones hebben het begeven onder het vele werk waardoor ik opzoek moest naar een nieuw exemplaar. De originele iPod-earphones terug in mijn oren proppen was uitgesloten vermits die zelfs de beste artiesten als half overreden katten doen klinken. Na lang zoeken, en niet vinden, heb ik de zoektocht naar de Sennheiser CX300 earphones moeten staken en ben ik uiteindelijk thuis gekomen met de Sony MDR-EX32LP. Tot nu toe ben ik er vrij tevreden over. Ze zijn stukken beter dan de originele iPod-earphones, maar ik vind ze net iets minder dan mijn vorige Sony’s. Hoewel, de MDR-EX32LP klinken helderder, maar met minder bass. Ik denk dus dat het gewoon even wennen is aan mijn nieuwe oortjes. Ze zijn wel perfect geluiddempend, zowel naar binnen als naar buiten toe. Niemand is verplicht mee te luisteren naar wat jij luistert (ik haat het als mensen hun irritante muzieksmaak aan je opdringen doordat ze slechte headphones gebruiken). Anderzijds hoor je ook NIETS meer van wat er rondom je gebeurt wanneer je naar je favoriete muziek luistert. Dat is misschien wel wat gevaarlijk op de fiets, maar te voet of op de trein of tram is dat ideaal. Je moet bijgevolg niet verrast, boos of droevig zijn wanneer ik je (al dan niet expres) negeer als je me van ver toeroept. Ik heb het dan hoogstwaarschijnlijk niet gehoord doordat mijn oren toegestopt zitten met de Sony MDR-EX32LP earphones

"ik weet niet wat er gebeurde" zei het konijntje een beetje verward
Ingedeeld onder: blog
Vorige donderdag verscheen er in De Gentenaar een foto van/door mij bij het artikel over de bezetting van de Gentse faculteit Rechten in de universiteitsstraat. Ze hadden echter wel nagelaten mijn naam erbij te vermelden (klik hier, hier en hier ).
Twee klachtenmails, en veel excuses van de eindredactie later, staat er vandaag een rechtzetting in De Gentenaar. Je moet er wel wat naar zoeken, want als men een fout moet toegeven, probeert men dat natuurlijk zo onopvallend mogelijk te doen, maar uiteindelijk is het bericht nog vrij goed zichtbaar. Op pagina 22 vind je volgend tekstje terug:

Ik mag dan wel geen schadevergoeding gekregen hebben (omdat ik het niet zie zitten om allerlei instanties bij die zaak te betrekken en daar bijgevolg veel te veel tijd en moeite in te steken), een rechtzetting is ook al iets. En daarbij, ik vind het best al leuk dat er een foto door/van mij in de krant staat, ook al ben ik misschien de enige (samen met mijn bloglezers) die het weet.
Ingedeeld onder: blog
Het begint een gewoonte te worden. Bij elke verkiezing in België organiseert de VRT een ’stemtest’. Deze test gaat na welk politiek programma het best bij je eigen overtuigingen past. Je kan vanaf vandaag zelf nagaan welke politieke partij het best bij jou past op DeRedactie. Ik deed zonet de test en dat leverde het volgende resultaat op (zie afbeelding). Het moet wel gezegd dat ik de test twee keer heb gedaan om de vertekening die de ‘geen mening’-functie oplevert te kunnen plaatsen. Ik ga er namelijk vanuit dat je altijd wel een mening hebt over een onderwerp, ook al weet je er weinig over. Bij de onderstaande test heb ik consequent ‘akkoord’ of ‘niet akkoord’ geantwoord.

hier kan ik me wel in vinden
Ik stel me echter wel vragen bij het nut van zo’n test. Hoe kan je namelijk aan de hand van slechts 36 vragen iemands politieke kleur natrekken? Daarbij wordt er ook geen rekening gehouden met de persoonlijkheid van de politici. Je kan het bijvoorbeeld eens zijn met het programma van een partij, maar niet geloven in de politieke capaciteiten van zijn leden. Ten slotte kan de ‘geen mening’ functie een vertekend resultaat opleveren.
In ieder geval, de stemtest kan je neus in de goede richting zetten als je geen idee hebt voor wie je moet stemmen tijdens de komende verkiezingen.
Ingedeeld onder: blog

Woensdag bracht Schamper verslag uit van de bezetting van de faculteit Rechten in de universiteitsstraat (klik hier en hier). Gedreven als we waren liepen we achter de vluchtende bezetters aan, waardoor we als enige journalisten foto’s hebben kunnen maken van enkele arrestaties. Bijgevolg werd ik achteraf aangesproken door enkele andere fotografen met de vraag of ze mijn foto’s mochten publiceren. En zo geschiedde. Eergisteren stond er in De Gentenaar een foto van mij, of beter gezegd: door mij. Ze hebben echter wel nagelaten mijn naam erbij te publiceren, nadat ik dat, tot drie keer toe, uitdrukkelijk gevraagd had. Ze hebben zelfs gewoon de naam van hun fotograaf gepubliceerd. Een auteursrechtelijke inbreuk dus. Ik heb dan maar meteen een klachtenmail gestuurd, waar ‘k heb nog altijd geen antwoord op heb gekregen. ‘k Ben benieuwd hoe de zaak gaat aflopen.
In ieder geval, omdat het best leuk is dat er een (toegegeven domme) foto van mij in de krant staat, kon het ik het niet laten het krantenartikel hier te posten :- ).


