imtay.

Ik blijf die dingen toch cool vinden:

‘two weeks paid vacation, won’t heal the damage done

I need another one’ – Cold War Kids

Alsof die vier maanden pré-vakantie nog niet genoeg was, is het nu tijd voor de echte vakantie. De zomervakantie. Bijna drie maanden vrijwillige arbeid. Nuja, arbeid is misschien een groot woord. ‘Uw goesting doen’ eerder. Maar wat doe je drie maanden?

In ieder geval niet studeren. Donderdag ben ik mijn de examenresultaten gaan afhalen. Ze waren goed. Met het gevaar om pedant over te komen: heel goed zelfs! Een 15 en drie keer een 17. Laat me alsjeblief een keertje stoefen; die resultaten ga ik waarschijnlijk nooit meer halen in mijn univ-carrière, ik kan er dan maar beter van genieten.

Niettegenstaande dat ik blij ben dat ik dit keer geen herexamens heb, prijkt er eind augustus een groot gat in mijn agenda, dat op de een of andere manier opgevuld moet worden. ‘k Heb nog geen idee door wat. Pukkelpop misschien? Een rondreis door Australië of gewoon eropuit met het jacht? Euhm, waarschijnlijk niet, wegens een beetje te duur, veel te duur en geen vaarbewijs. Misschien moet ik dan maar wat gaan werken. Maar waar? Ik ben ingeschreven bij twee interimbureaus, heb bij alle persgroepen gesolliciteerd en wacht nog steeds op antwoord van een fietsenwinkel hier in de buurt. ‘k Kan dus niet veel anders doen dan afwachten.

Hoewel mijn agenda in augustus zo leeg is als de poep van een gepensioneerde Samson, zit juli aardig vol. Over negen dagen loop ik rond in London City, hoofdstad van The United Kingdom, waar de Union Jack baas is en the Queen Mom wappert (ofzoiets). Vier dagen lang zullen R.,E.,M. (de vriendjes, niet de groep) en ik de toerist gaan uithangen. Dat betekent dus een bezoekje aan Harrods, Madame Tussauds, de Tower Bridge en het Jungle Café (beloofd aan E.). ‘k Ben vandaag trouwens al begonnen aan een soort fotoalbum. Niet zo’n gigantisch boek met veel te veel foto’s, maar een klein Moleskine City Notebook waarin ik onderweg onze avonturen kan noteren en achteraf wat foto’s plakken. Tegen dan valt het boekje waarschijnlijk ook half uit elkaar, maar dat is net de bedoeling. Niets is zo mooi als een versleten notitieboekje vol avonturen en herinneringen.

Zeventien juli ben ik al terug thuis. Perfect op tijd voor de Gentse Feesten! Zoals elk jaar de leutigste tien dagen in Gent. Ook dit jaar zijn er zoveel concerten te zien, dat een persoonlijk programma opstellen vrijwel onmogelijk is. Zondag 26 juli ga je me in ieder geval op de Kouter terugvinden, want dan kruipt Daan er op het podium. Een beetje rare gast, maar wat een schitterende muziek. Zeker live!

In afwachting van ons tripje naar London, of om de gaatjes op te vullen tussen de concerten op de Gentse Feesten, is er natuurlijke de Tour de France! Het beloofd een mooie Tour te worden, met een attractief parcours, en een sterk deelnemersveld. En om de de dingen wat extra spannend te maken heb ik ook dit jaar een Tour-ploegje samengesteld op TourChampion.net. Als je niet weet voor wie te supporteren de komende drie weken, steun dan een van de renners uit mijn ploeg: A. Contador, J. Van Den Broeck, A. Kuchynski, F. Cancellara, D. Zabriskie, O. Freire, T. Martin, L. Léon Sanchez, S. Augé.

Het gaat een lange, maar ongetwijfeld ook een leuke vakantie worden. Hopelijk genieten jullie er evenveel van als dat ik zal doen.

Goede vakantie allemaal!

Neen, dat is geen ziekte. Ik ben nog kerngezond. Op een kuchje na, maar dat kan je bezwaarlijk ziek noemen. Neen, sinds een paar uur laat ik tweets na. Dat klinkt behoorlijk goor, zeker als je dat associeert met ziek zijn, maar eigenlijk wil dat gewoon zeggen dat ook ik vanaf vandaag ook een Twitter-adept ben.

Alsof dat prehistorische appartement in Kidcity, die fossiele Myspace en Facebook niet genoeg waren, ben ik sinds vandaag een Twitteraar. Twitter is the new way to go! De toekomst! 140 karakters puur genot! Voor een jaartje althans. Misschien wat langer. Met wat geluk.

Een mens moet mee met zijn tijd. Zeker een mens die communicatiewetenschappen studeert. Dan moet je op de hoogte zijn van wat er zich op internet afspeelt. Welke nieuwigheden, trends,… ja, zelfs de roddels die HLN op zijn website publiceert en welke spelletjes Zita nu weer in de aanbieding heeft moeten gevolgd worden! Dat is mijn excuus alvast. Geen gegrond excuus, ik weet het, maar laat me in de waan. Ik ben niet verslaafd! Dat is voor mijn studies! Net zoals die computer die ik voor mijn tiende verjaardag nodig had voor school!

Die paar uur dat ik nu meedoe aan de georganiseerde en gewilde stalking van mensen, heb ik al heel wat opgestoken. Zo volg ik onder andere Karl Vannieuwkerke, die nu in Monaco zit, en die eigenlijk behoorlijk kritisch is ten opzichte van de Tour de France. Ook Lance Armstrong staat in mijn Twitter-lijstje (vergeef me de terminologie die hoogstwaarschijnlijk volledig incorrect is). Het wordt een lastige TTT (team time trial; die terminologie heb ik wel onder de knie) volgens hem. Leuke informatie. Compleet onnodig en zinloos, maar eeh, ik ben graag op de hoogte! Net als een paar duizend andere twitteraars die graag op de hoogte zijn over dingen waar ze eigenlijk niets mee aankunnen.

Misschien ben ik toch een beetje ziek. Iedereen is een beetje ziek denk ik. Iedereen wil compleet onnodig meedelen wat hij of zij aan het doen is. Of zijn mening geven. Hoe dom of intelligent ook. En eigenlijk is deze blog daar het perfecte voorbeeld van.

Wie me wil volgen via Twitter… euhm ja… hoe doe je dat? Je vindt me wel! Hoe meer stalkers hoe meer leute!