Soms moet je iets vertellen. En dringend! Bijvoorbeeld wanneer Samson beweegt zonder een corpulente man achter zich aan te slepen. Of wanneer de treinconducteur achter zijn vertrekkende trein aanloopt. Zoiets kan niet wachten tot je thuis bent.

Daarom is er nu imtay.onthemove. Via allerlei hypertechnologische straalverbindingen en hi-techapparatuur zal ik vanaf nu overal waar ik ben dingen kunnen posten op imtay.onthemove. Met plaatjes en al!

Wil je constant op de hoogte blijven? Surf dan naar imtay.onthemove, schrijf je in op de RSS-feed, of volg me op Twitter!

I’ll see you; onthemove!

Tijdens de examens is een beetje vakantie-herinneren nooit ver weg!

Studeren is niet leuk. Zeker niet als de examens akelig kort bij komen. Maar studeren wordt plots een stuk leuker wanneer je hier en daar een grappige anekdote in je cursus tegenkomt. Zoals daarstraks, in de cursus Europese politieke integratie. Ondanks dat Frankrijk wat lastig deed, ondertekenden alle EGKS-landen op 25 maart 1957 het Verdrag van Rome. Het zou de start betekenen van de Europese Economische Gemeenschap. Toch had de geschiedenis van Europa er anders uit kunnen zien! Albert Breuer getuigt:

“We hadden maar een paar dagen om alles te organiseren: het vervoer van de nodige spullen naar Rome, het typen van de verdragstekst en alle andere zaken die tot in de puntjes geregeld moesten worden?

Enkele dagen voor 25 maart was er een trein vertrokken uit Brussel die via Luxemburg naar Rome zou gaan. Eén goederenwagon was gevuld met al het materiaal dat nodig zou zijn voor de vertaling, het kopiëren en andere praktische kanten van zo’n vergadering. Ik was met die trein meegegaan om ervoor te zorgen dat alles zijn bestemming zou bereiken. In Basel wilden de Zwitsers de wagon tegenhouden. Er werden wat telefoontjes gepleegd en na de nodige opwinding mocht ik doorreizen naar Milaan, waar ik het materiaal in ontvangst zou nemen. Toen ik daar aankwam, ontdekte ik echter dat “mijn” wagon verdwenen was, met materiaal en al! De schrik sloeg me om het hart maar na een lange zoektocht vond ik de wagon terug… op een rangeerterrein een paar kilometer verderop. Eindelijk konden we beginnen aan de laatste etappe naar Rome.

Toen we eenmaal aangekomen waren, konden we verder typen aan het verdrag, dat nog niet klaar was. Wat we hadden meegebracht was niet meer dan een doorslagje van een kladversie vol doorhalingen, en die moesten we bij een drukker in Rome laten zetten.

In Hertoginnedal waren de experts nog dag en nacht aan het werk, ze debatteerden over iedere zin en ieder woord -ja, toen ging het er ook al zo aan toe- en toen ze het eens waren geworden over de formulering belden ze naar ons in Rome zodat wij in alle stukken de nodige correcties konden aanbrengen.

De vloer was letterlijk bezaaid met papier en stencils vol aantekeningen en doorhalingen, en daarmee moesten we dan naar de drukker. Op een avond kwamen de schoonmaaksters en die… gooiden al dat papier in de vuilnisbak. We vonden er niets meer van terug, alles was naar de stedelijke stortplaats gebracht! De wanhoop nabij belden we naar Hertoginnedal. Ze hebben ons toen een extra groep typisten gestuurd en zo is het ons gelukt om de tekst opnieuw te typen.

Maar daarna moesten we de teksten ook nog bundelen. De universiteit van Rome stuwde ons studenten die wel wat zakgeld wilden bijverdienen, maar onze rust van was korte duur: al meteen de volgende dag kregen we te maken met een “sciopero”, een staking! De studenten eisten een loonsverhoging van 200 lire per uur (…)

Hoe liep het nu af met die logistieke valkuilen? Op de dag van de ondertekening was de definitieve opmaak van de tekst nog niet klaar. Daarom hebben de ministers en delegatieleiders uiteindelijk hun handtekening gezet op en stapel blanco vellen! Om precies te zijn: alleen het eerste en het laatste blad van de twee grote documenten had de drukker op tijd afgekregen. Daartussen lag niet meer dan een grote stapel lege vellen papier. Behalve enkele ingewijden heeft niemand dat ooit gemerkt…. Het probleem was alleen dat we de journalisten niet te ducht in de buurt mochten laten komen. De eer was gered! Tegen de tijd dat de zegelt op de documenten werden geplaatst, wat geldt als de officiële goedkeuring van de Verdragen, was gelukkig alles in orde.”

bron: Trouw, 21 mei 1957

‘k Heb er nog niet echt punten voor gekregen (enkel een “indicatieve letter”), maar de begeleidsters van mijn werkcollege waren zeer tevreden met mijn paper over “jongeren en mediagebruik”. Zij tevreden, ik tevreden! Dus bij deze deel ik mijn geluk met jullie:

5 maart 2010:

regisseur: Tim Burton

schrijvers: Linda Woolverton (screenplay); Lewis Carroll (boek)

producers: Richard D. Zanuck; Joe Roth; Suzanne Todd, Jennifer Todd

cast:  Mia Wasikowkska (Alice Kingsley); Johnny Depp (The Mad Hatter); Helena Bonham Carter (The Red Queen); Anne Hathaway (The White Queen); and many more

In het kader van Music For Life zet ook onze faculteit een actie op poten. Een leuke actie zelfs! Want zeg nu zelf, wie heeft er nooit van gedroomd om een professor of assistent(e) je kot te laten kuisen?!

Nu de look-geur uit de Gentse straten verdwenen is, en de Schachtenverkopen al lang gepasseerd zijn, werd het tijd om eens wat anders te veilen dan studenten. Net zoals de faculteit Economie & Bedrijfskunde veilt de Politieke en Sociale Wetenschappen, al dan niet met medezeggenschap, haar personeel ten voordele van Music For Life! Vanaf vrijdag 11 tot 18 december kan je bieden op allerlei professoren en assistenten!

Een greep uit het ruime aanbod:

• koken met het super-hobbykokteam: Frederik, Elke & Fien!
• een intieme filmavond met prof. Van Bauwel!
• een wii-tornooi tegen de medewerkers van de onderzoeksgroep MICT
• een mini-voetbalwedstrijdje tegen de topspelers zoals prof. Jef De Mot, prof. Sami Zemni, prof. Daniël Biltereyst, prof. Kristof Steyvers, Jurgen Baecke, Emiel Van Geyt, en anderen
• Cycling For Life met prof. Hendrik Vos, prof. Dirk Voorhoof en L. Demarez
• een blik achter de schermen van Villa Politica met prof. Carl Devos, inclusief verrassingslunch met een politicus/politica
• een vegetarische maaltijd bij prof. Hans Verstraeten; inclusief verrassingsact!!!
• en de absolute topper: SOS PAT! met prof. Patrick Vincke

Het volledige aanbod vind je terug op de veilingsite van Pol&Soc For Life! Een schitterende actie als je het mij vraagt; dus bieden is de boodschap!

Nu dat de uitwijzingsprocedure van Sint Nikolaas eindelijk rond is, en hij bijgevolg terug op de boot richting Spanje is gezet, kan de kerstperiode pas echt beginnen. Een periode waarin kinderen zodanig vol met suiker zitten dat ze elk besef van broederlijk delen en rustigheid verloren hebben. Een periode waarin zelfs de meest strikte weight watchers even wat minder goed opletten. Maar vooral, de periode waarin de sparren-genocide haar hoogtepunt bereikt! Toch is de kerstperiode de laatste jaren iets minder verschrikkelijk. Sinds 2006 is er namelijk Music For Life. En ook dit jaar zal Het Rode Kruis, samen met Studio Brussel een stille ramp onder de aandacht brengen.

Vorig jaar steunde Music For Life “moeders op de vlucht voor oorlog en geweld”, en ook dit jaar gaat de opbrengst integraal naar een stille ramp: malaria! Jaarlijks zijn er zo’n 247 miljoen gevallen van malaria in tropische gebieden, waarbij ook heel wat mensen omkomen. Nochtans is malaria vrij makkelijk te voorkomen. Voor slechts vijf euro kan je iemands leven redden. Voor vijf euro koop je namelijk een muskietennet, de meest efficiënte manier om muggen weg te houden! Onder de slagzin “Stop Malaria, laat de wereld niet in de steek” probeert Music For Life dan ook geld bijeen te zamelen om zoveel mogelijk muskietennetten te kunnen kopen.

Om geld in het laadje te brengen heeft Studio Brussel een aantal acties op poten gezet. Zo zullen ook dit jaar weer drie stubru-presentatoren -Siska Schoeters, Sophie Lemaire en Sam De Bruyn- worden opgesloten in het Glazen Huis in Gent, waar ze dag en nacht jou verzoekplaten zullen draaien.  Maar daar blijft het niet bij. Zo is er een Quiz For Life in Flanders Expo en kan je je voor vijf euro -de prijs van één muskietennet- een kortverhalenbundel kopen van de hand van negen Vlaamse topschrijvers: Stories For Life! Je koopt met andere woorden niet alleen een bundeltje leesplezier, maar ook een muskietennet. Nog nooit was een leven redden zo makkelijk! Ik ben mijn Stories For Life al gaan oppikken; nu jij nog!

Eén muskietennet mag dan wel een druppel op een hete plaat zijn. Maar één druppel is al genoeg om iemands leven te redden. Doe dus mee aan een van de vele Music For Life-acties en help malaria te voorkomen!

Soms wil je zo snel mogelijk iets delen met de wereld; maar dit gaat misschien toch wat te ver :

Vorige zomer gingen Evelien, Rivka, Michaël en ik voor drie dagen naar London. Wat we er zoal gezien, gedaan en beleefd hebben, zie je in dit filmpje:

(excuses voor het gebrek aan muziek: auteursrechtenkwestie).